အိမ္....................

အေ၀းကို ၾကည္႔တယ္ 

ခပ္လွမ္းလွမ္းကို ၾကည္႔တယ္

မ်က္စိ တစ္ဆံုးပါပဲ

အသိုက္၀န္းေလးေတြ

မိသားစုေလးေတြ

သာယာတဲ႔ အိုးအိမ္ေလးေတြ ။           ။

အိပ္ကပ္ကို ငံု႕ၾကည္႔မိတယ္

ရင္ဘတ္ထဲမွာ စူးနစ္ေနတယ္

ႏွလံုးသားက ေမးတယ္

သူ႔ အိမ္ ဘယ္မွာလဲတဲ႔  ။             ။

 ဦးေႏွာက္ေတြ ေၿခာက္ၿခားေနတယ္

ရွက္စိတ္ေတြ ဖံုးလႊမ္းေနတယ္

ေဒါသေတြ ၿမိဳသိပ္ထားရတယ္

ထိန္းခ်ဳပ္ေနရတယ္ 

ဖ်က္ဆီးေနရတယ္ ။           ။

 အေ၀းကို  ၿပန္ၾကည္႔မိတယ္

ႏႈတ္ခပ္ကို ၿပံဳးမိတယ္ 

မ်က္၀န္းက မ်က္ရည္ တစ္စ ငါ ရခဲ႔တယ္ ။                 ။

မြန္းၾကပ္တဲ႔ စိတ္ေတြ

ေလလြင္႔တဲ႔ ေၿခရာေတြနဲ႔

ၿမိဳ႔ၿပရဲ႔ အသက္ရႈသံေတြ ၾကားမွာ

အိမ္ ဆိုတဲ႔ အရာကို ဖမ္းဆုပ္ႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားရင္း

 ၾကိဳးစားရင္းနဲ႔ ........... ငါ ............... ငါ ..............။              ။

ခပ္ေ၀းေ၀းကို ငါ လွမ္းၾကည္႔ေနမိတယ္။             ။

Rocker77

( 8.1.2013 )

01:02 ( PM )

လက္၀ါးေစာင္း

ေလာက .........

သင္သည္ မည္ကဲ႔သို႔ နည္း

ငါသည္ အဘယ္သို႔ နည္း

သင္ ႏွင္႔ ငါ

ငါ ႏွင္႔ သင္

မည္သူက မည္ကဲ႔သို႔ အဘယ္သို႔နည္း ။ 

ေရွးေခတ္က ေၿပာၾကတယ္

ဆီသည္ က ဆီသည္

ဆင္ထိန္း က ဆင္ထိန္း တဲ႔

အခုေကာ ဘယ္လို ေၿပာၾကမလဲ

ဘာကို ေၿပာၾကမလဲ ။

လက္ဖမိုးေပၚက အရာတစ္ခု

လက္ဖ၀ါး ဘက္ အေၾကာင္းတရားတစ္ခု

ေသခ်ာစြာ ဆန္းစစ္ၾကည္႔မိေတာ႔

လက္၀ါးတစ္ခုကို ေတြ႔ရတယ္

လက္၀ါးေစာင္းတစ္ခုကို ၿမင္ရတယ္ ။

ဒီေတာ႔ ........

အသင္ေလာက

သင္ ပဲ မွားလား

ငါ ပဲ မမွန္တာလား

ငါသည္လည္း မေတြးခ်င္ေတာ႔ ။

လက္၀ါးေစာင္းအတိုင္းပဲ

ခရီးဆက္ၾကရံုပဲေပါ႔ ။

13 . 10 . 2011

2း30 AM

Rocker77

http://rocker77blog.blogspot.com

ရန္ကုန္ည။

** ပူၿပင္းအိုက္ေလွင္ တိုက္ခန္းထဲက
ငါ႔ရဲ႔ကိုယ္က ေခြ်းစို႔စို႔နဲ႔
တြန္႔ေခါက္ေၾကမြ အိပ္ရာထက္က
လူးလိမ္႔ကာထ ငါ ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔
ေလေၿပေတြက ေလွာင္ၿပံဳး ၿပံဳးၿပီး
ႏႈတ္ဆက္ဖို႔ေတာင္ ေ၀းေလစြ။ ။

** မ်က္စိရွိတိုင္း ၀ဲလွဲ႔ငါၾကည္႔
ေကာင္းကင္ယံက ၾကယ္စင္ေတြက
မီးပြိဳင္႔မိသလို ၿငိမ္သက္ေနၾက။ ။

** မီးကုန္ေအာင္ဖြင္႔ အသံကုန္ဟစ္တဲ႔
စက္တပ္ယာဥ္က ငါ႔ ရဲ႔ နားကို
ဒဏ္ရာရေအာင္ ေၿပးကာေဆာ႔ကစား
ေနၾကကုန္သည္။ ။

** သံုးေယာက္၀န္အား ေငြနည္းရဖို႔
မႏိုင္တႏိုင္ နင္းတဲ႔ ဆိုက္ကား
အိပဲ႔ပဲ႔ႏွင္႔ ေရြ႔ေရြ႔စီးေတာ႔
ငါ႔မ်က္လံုးေတြ ရူးသြပ္ခဲ႔ၿပီ။ ။

** လင္းေရာင္ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ ထြန္းညိွထားတဲ႔
လင္းဆိုင္ဆီက က်ိဳးတို႔က်ဲတဲ႔
လူေၿခာက္ေယာက္က အာၿဗဲသံနဲ႔
ရယ္ေမာၿခင္းက တိတ္ဆိတ္ၿခင္းည
ပိုေမွာင္ေစခဲ႔။ ။

** ပ်င္းပ်င္းရွိေတာ႔ ငါ႔ အနားရွိတဲ႔
ပိုးစိမ္းေကာင္က ဆြဲဆြဲအူတဲ႔
ေခြးေလလြင္႔ေၾကာင္႔ လန္႔ကာထေၿပး
ငါ႔ ေက်ာ ဆီသို႔။ ။

** ရုတ္တရက္မို႔ ငါ႔ အေတြးထဲကို
ေႏြးေထြးစြာနဲ႔ ရင္ထဲထိေအာင္
မွီခိုထားမယ္႔ မင္းခ်စ္ၿခင္းလည္း
ေ၀ကြာတာမို႔ လစ္ဟာေနတဲ႔
ငါ႔ ရဲ႔ ရင္ကို အထီးက်န္ၿခင္းေတြ
ခိုင္ၿမဲေစခဲ႔။ ။

** ေၾသာ္ - ဒါဟာ
ရန္ကုန္ညရဲ႔ ပူၿပင္းၿခင္းအလား
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႔ ငါဟာ ေမွးစက္
အိပ္စက္ေနတက္ခဲ႔ၿပီေလ။ ။

 

rocker77 
http://rocker77blog.blogspot.com 

ဒီည.................

*** ဒီည

      ငါ ၿပန္စဥ္းစားၾကည္႔တယ္

      ငါ ေလွ်ာက္ခဲ႔တဲ႔ လမ္းေတြကို

      ငါ ကမ္းခဲ႔တဲ႔လက္ေတြကို

       ငါ ေပးခဲ႔တဲ႔ ႏွလံုးသားကို

*** ဒီည

      ငါ ၿပန္စဥ္းစားၾကည္႔တယ္

      ငါ ေရာက္ေနတဲ႔ ေဒသကို

      ငါ လုပ္ေနတဲ႔ အလုပ္ကို

      ငါ ေၿပာေနတဲ႔ စကားကို

*** ဒီည

      ငါ ၿပန္စဥ္းစားၾကည္႔တယ္

      ငါ ေပးခဲ႔တဲ႔ အၿဖဴေရာင္ေတြကို

      ငါ ေတြးခဲ႔တဲ႔ သာယာၿခင္းေတြကို

      ငါ ေပးခဲ႔တဲ႔ ေႏြးေထြးမႈေတြကို

*** ဒီည

     ငါ ၿပန္စဥ္းစားၾကည္႔တယ္

     ငါ သြားရမယ္႔ လမ္းကို

      ငါ နင္း ရမယ္႔ေၿမကို

     ငါ ခုိလံႈရမယ္႔ ရင္ခြင္ကို

*** ဒီည

      ငါ ၿပန္စဥ္းစားၾကည္႔တယ္

      ငါ ခ်စ္ခဲ႔တဲ႔ ငါ႔ အခ်စ္ေတြကို

      ငါ လြမ္းေနတဲ႔ ငါ႔ အလြမ္းေတြကို

      ငါ လိုက္ဖမ္းေနတဲ႔ မင္း ပံုရိပ္ေတြကို

*** ဒီည

     ေကာင္းကင္မွာ တိမ္မည္းေတြနဲ႔

     လ်ွပ္ပန္းေတြ လင္းလက္ေနတယ္

     ၾကယ္ေတြက ပုန္းခိုေနတယ္

     အိမ္ အၿပင္မွာ မိုးေတြ ရြာေနတယ္

     ရင္ထဲမွာ ငါ ငိုေနတယ္။          ။

Rocker77

18.5.2011

( 00:00 AM )

http://rocker77blog.blogspot.com 

ကဗ်ာကို ေဘာင္ခတ္ၿခင္း။

အို - လူသားတို႔

ေက်ာက္ၾကမ္း ေခတ္မွာ ေမြးဖြား

ေက်ာက္လည္ ေခတ္ကို ၿဖတ္သန္း

ေက်ာက္ေခ်ာ ေခတ္ကို ေရာက္ရွိ

လူမ်ဳိးစုေတြ ေပါင္းစည္း

ၿမိဳ႔ၿပေတြကို တည္ေဆာက္

စာေပကေတာ႔ မေရာက္ ။           ။

အို - လူသားတို႔

ယဥ္ေက်းမႈကို နယ္ခ်ဲ႔

ထံုးတမ္းေတြကို တီထြင္

ဓေလ႔ေဟာင္းကို ၿပဳၿပင္

နည္းပညာကို ေမြးဖြား

လုပ္အားေတြကို ကၽြန္ထား

စာေပေတြကို ေမြးဖြား ။             ။

အို - လူသားတို႔

၀ါဒမ်ားကို ေပါင္းစည္း

ၿပည္ေထာင္ေတြကို ခ်ဲ႔ထြင္

ဒဂၤါေတြကို သြန္းက်ဳိ

ပညာရွင္ေတြ ေတြးေခၚ

သားေရေပၚမွာကို သမိုင္းတင္

အလကၤာကို စတင္ ။              ။

အို - လူသားတို႔

ေတြးေခၚမႈကို ၿမွင္႔တင္

စာေပေတြကို ၿပဳၿပင္

ကဗ်ာဆရာ တိုးပြား

သူရဲေကာင္းေတြ အလား

စည္းကမ္းခ်က္ေတြ မ်ားၿပား

ရတု ေတြကို ေရးသား ။            ။

အို - လူသားတို႔

သမိုင္းေတြက ေဟာင္းႏြမ္း

ေခတ္သစ္ေတြဆီ လွမ္းသြား

က်န္ေနခဲ႔ေတာ႔ အတိတ္

ေရာက္ေနခဲ႔ေတာ႔ လက္ေတြ႔

လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔ေတာ႔ အိုင္တီေခတ္

စာေပေတြက တစ္အိတ္ ။            ။

အို - လူသားတို႔

ေလးခ်ဳိးကိုပဲ စပ္မလား

ရတု လုိ႔ပဲ ေၿပာမလား

နေဘကာရံ သံုးမလား

ပို႔စ္ ေမာ္ဒန္ကို သြားမလား

ဆိုက္ကိုေတြကို ေရးမလား

အားလံုးစံုတဲ႔ ေခတ္ ။             ။

အို - လူသားတို႔

ကဗ်ာေတြက မ်ားၿပား

ဘာေတြကို ရြယ္ရည္ထား

လမ္းေဟာင္းကိုပဲ လိုက္မွာလား

ပညက္ခ်က္ေတြ ထားမွာလား

ပခံုးေပၚကို တင္မွာလား

သူမ်ား ေၿပာတိုင္း လုပ္မွာလား။             ။

Rocker77

24.5.11

2း40 AM

မာလိန္မွဴး ။

ပင္လယ္ၿပင္ည

ရႊက္လႊင္႔တဲ႔ သေဘၤာ

ရိကၡာနဲ႔ လူနည္း

ဒါ ငါ႔ သေဘၤာ ။     ။

ပိန္းပိတ္တဲ႔အေမွာင္

စံုလင္တဲ႔ နကၡတ္

လင္းေနတဲ႔ မွန္အိမ္

စီးေမ်ာတဲ႔ သေဘၤာ

ဒါ ငါ႔ သေဘၤာ ။     ။

ဓါးေကာက္ကို ခါးခ်ိတ္

ရြက္တုိင္ကိုလွမ္းၾကည္႔

ပဲ႔ထိန္းကို လွမ္းေအာ္

အိမ္ေၿမွာင္ကို လွမ္းေခၚ

သြားေနတဲ႔ သေဘၤာ

ဒါ ငါ႔ သေဘၤာ ။     ။

ေၿမပံုကို ၿဖန္႔ခင္း

ကၽြန္းေတြက အလွမ္းေ၀း

တြဲလက္ကို လွမ္းေဆြး

ရဲတိုက္ ကို မေရာက္ေသး

ေရစီးေၾကာင္းက ကယ္ေပး

ေမ်ာ္ေနတဲ႔ သေဘၤာ

ဒါ ငါ႔ သေဘၤာ ။     ။

ေရာက္ေနတာ ေရအရပ္

ေတြးေနတာ ကုန္း အရပ္

ၾကယ္ေၾကြတာရင္ထဲ

ဆုေတာင္းတာ အခါခါမနည္း

အာရုဏ္ကို ၿမင္ခ်င္လို႔

ေလနတ္သားကို လွမ္းေအာ္

လြမ္းေနတဲ႔ သေဘၤာ

ဒါ ငါ႔ သေဘၤာ ။      ။

Rocker77

( 2 . 6. 2011 ) 

4း00 AM